Nic nie rośnie… nie będzie lekturą lekką ani przyjemną. To książka, która porusza i trzyma w napięciu aż do ostatnich stron. Bezimienna bohaterka w ciągu jednej nocy żywiołowo i chaotycznie opowiada bezimiennemu mężczyźnie historię swojego życia. Rozpoczyna od krótkiego, ale znaczącego: „Słuchaj”, które wybrzmiewa tak, że również czytelniczka wyostrza zmysły. Kobieta snuje opowieść o swojej największej miłości – o uczuciu do starszego od niej nauczyciela, od którego nigdy nie potrafiła się uwolnić. Mówi też o trudach dorastania w małej, kopalnianej miejscowości, zawartym z rozsądku nieszczęśliwym małżeństwie i wreszcie – co przychodzi jej z trudem – o aborcji.
Czy książka dotykająca tematu przerywania ciąży jest odpowiednia na świąteczną lekturę? „Gdyby ludzkim dzieciom wolno było mieć dobrze na tym świecie, gdyby przychodziły na niego wyczekiwane, bez zmuszania kogokolwiek, bez bycia dla kogoś wstydem i nieszczęściem. I bez wzbudzania lęku o chleb i ogrzewanie, i jak to się wszystko ułoży. Tak, uważam, że największym szaleństwem ze wszystkiego, co się dzieje, jest to, że wydajemy wyrok na nienarodzone dzieci, odbierając im życie” – mówi w pewnym momencie bohaterka. A kwestie, które porusza, choć osadzone w innych realiach, są nadal istotne do przemyślenia, szczególnie w czasie, gdy świętujemy narodziny nowego życia.
Nic nie rośnie… to także opowieść o sile przypadkowego spotkania i o tym, że potrzebujemy drugiego, by poczuć się zauważonym i wysłuchanym.
Torborg Nedreaas Nic nie rośnie w blasku księżyca tłum. Karolina Drozdowska, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2025, s. 272
