Problemy te, dotyczące młodej Żydówki, która próbuje ocalić jedyną córeczkę, gdy jej bliscy są kolejno mordowani, mogą wydawać się błahe czy marginalne na tle logistyki przetrwania, lecz – jak się okazuje – stanowią kluczowy aspekt pamięci i świadectwa ocalonej dziewczynki. Zosia Zajczyk – dziecko Holokaustu – zapamiętała na tyle dokładnie czas, gdy jej mama Natalia schowała ją w kryjówce w centrum Zagłady, by po dekadach odtworzyć i opowiedzieć historię…
Dr literaturoznawstwa, krytyczka literacka, redaktorka i edytorka. Autorka monografii Matki i córki. Relacje rodzinne i artystyczne w autobiografiach kobiet po 1989 roku. Współredaktorka monografii: Polityki relacji w literaturze kobiet po 1945 roku oraz Po Czarnobylu:...