Jedyna taka powieść o Zagładzie i II wojnie światowej – zarówno tematycznie (rzadko podejmowany wątek żydowskiej partyzantki), jak i formalnie. Awangardowa, polifoniczna, szkatułkowa, wyróżniająca się uderzającym, „rwanym” rytmem, kondensacją zdarzeń i dialogu – powieść Buczkowskiego jest bodaj najbardziej radykalnym w literaturze polskiej zerwaniem z tradycyjnymi strukturami narracyjnymi. To – jak podkreślał Sławomir Buryła – bezkompromisowy „bunt przeciwko obowiązującym normom pisania”. Czarny potok zaskakuje i wybija z czytelniczych nawyków poprzez swoją nielinearność i konsekwentne stosowanie takich technik narracyjnych i rozwiązań formalnych, jakie…