Kiedy jesienią 2021 r. Ernaux ogłoszono faworytką do literackiego Nobla, w Polsce wieść tę można było przyjąć ze wzruszeniem ramion. Istniał co prawda przekład Miejsca (Iwony Badowskiej), za które pisarka otrzymała Nagrodę Renaudot, jednak jej nazwisko szybko zostało zapomniane (choć wątpliwe, by w ogóle zdążyło się zapisać gdziekolwiek). Powróciła (nie w pełni) za sprawą książek Didiera Eribona i Édouarda Louisa – w dokonywanej przez nich etnografii uczucia wstydu. Obaj Francuzi ani przez moment nie kryli długu, który zaciągnęli wobec jej Miejsca, Une femme i La Honte. Nagle stało się jasne, że pisać (a także myśleć) o klasowym wstydzie (co jest – według Isabelle Rüf – najlepszym sposobem na uniknięcie tej symbolicznej…
Krytyk, judaista, literaturoznawca, doktorant Katedry Antropologii Literatury i Badań Kulturowych UJ. Wykładał w Instytucie Judaistyki UJ. Zajmuje się tożsamością żydowską w nowoczesności, a także związkami późnego kapitalizmu i depresji (w świetle literatury niepokoju późnej nowoczesności), o których przygotowuje książkę.
