Często myślę o tym, że należę do pokolenia wyjątkowego pod względem łączenia topornej PRL-owskiej rzeczywistości ze światem nowoczesnych technologii. I podoba mi się to, że jestem świadkiem przemiany nieustannego braku w nadmiar wszystkiego. Od polowania w sklepach na jakiekolwiek buty, byle w odpowiednim rozmiarze i dobre na daną porę roku kiedyś, po świąteczne akcesoria dostępne już we wrześniu, nad których przeznaczeniem człowiek się zastanawia. Takie są dziwne i…