„Niniejsza książka to postscriptum” – to zdanie dobrze określa tom będący ostatnią wspólną pracą Mariusza Libela i Krzysztofa Sidorka. Praca ukazała się niemalże dekadę od rozwiązania grupy. Nie jest to jednak typowa monografia ani tym bardziej naukowe opracowanie. Jej twórcy – byli członkowie Twożywa oraz Kasia Tórz – zaproponowali, jak to sami określili, „melanż” tekstów, słów i obrazów. Jest tu wybór prac graficznych grupy, dokumentacji projektów site-specific. Są tu rozmowy i teksty zaproszonych osób: krytyków i historyków sztuki, socjologów oraz artystów, powstałe w większości w latach 2016–2018, co może świadczyć, że nad książką pracowano od dawna. Sama publikacja ukazała się zaś dzięki Osmanowi Djajadisastrze, niemieckiemu lekarzowi i kolekcjonerowi polskiej sztuki. Te istotne przecież informacje o charakterze publikacji znalazły się… na trzeciej stronie okładki. W miejscu poślednim, jakby na marginesie. Może to przypadek, ale takie właśnie ulokowanie tych informacji dobrze oddaje sposób działania Twożywa – wymuszanie uważnego przypatrywania się, wyłapywania tego,…