Powieści kryminalne mają mnóstwo zalet, a pośród nich także i pewną rzadką właściwość: potrafią bezkonfliktowo oddać hołd zarazem władzom intelektu i moralności. Zło ma być ukarane albo przynajmniej wydobyte na jaw i ukazane w całej swojej ohydzie. Ale najpierw trzeba je wytropić. A do tego potrzebne będą szczególne przymioty umysłu, dar obserwacji, intuicja, niebanalne skojarzenia, wyobraźnia, umiejętność wyciągania wniosków i odwaga ciekawości. Tropiciel może być funkcjonariuszem stosownych służb, detektywem prywatnym albo niezależnym amatorem, może posługiwać się skomplikowanymi procedurami technicznymi albo zawierzać wyłącznie własnej dogłębnej znajomości ludzi, może popijać burbona, likier, herbatę albo – jak komisarz Maigret – do każdego śledztwa dobierać odpowiedni trunek, ale musi prawidłowo i szybko kombinować. Chesterton w tej funkcji obsadził katolickiego kapłana – księdza Browna. Podkreślił…