Augustyniak stara się spacyfikować (dezaktywować, jak sam by powiedział) wieczność w imię osobliwie pojmowanej nieskończoności. W tym celu podejmuje się reinterpretacji fundamentalnego tekstu zachodniej eschatologii: Platońskiego Fedona, którego chce wstawić na poczesne miejsce w panteonie antyimmortalistów. Pomysł Augustyniaka jest brawurowy, stawia on bowiem pod znakiem zapytania całą wielowiekową tradycję postrzegania…
Pracownik Katedry Metafizyki i Ontologii UP w Krakowie. Redaktor kwartalnika „Kronos”. Tłumacz Uczty Platona i Zachodniej eschatologii Taubesa. Pracuje nad przekładem Timajosa.
