Książka jest pomnikiem wystawionym wybitnemu reżyserowi, dyrektorowi teatru, pisarzowi, intelektualiście. Monumentem pomyślanym z dużym rozmachem, uwzględniającym wszystkie etapy jego rozwoju. Autorka dokłada wszelkich starań, by żywego człowieka zamienić w marmurowy posąg. Taki ton uderza od pierwszych stron biografii, które są peanem na cześć uśmiechniętego, eleganckiego, kulturalnego i spokojnego Mistrza. Jest to o tyle kłopotliwe, że wyłaniający się z książki zbyt gładki i skonstruowany dość bezrefleksyjnie obraz Axera nie jest wiarygodny. Potwierdzają to szczególnie momenty niewygodne, które autorka biografii stara…
Wicedyrektor Teatru Polskiego w Bydgoszczy, twórca Nowej Siły Krytycznej. Współpracował m.in. z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Notatnikiem Teatralnym”, „Teatrem”, „Metrem”, „Newsweek Polska”.
