„Wielka podróż” była jednym z podstawowych elementów kultury oświeconych – jej odbycie było niezbędne dla uzyskania odpowiedniego wychowania. Na swoją Grand Tour dziewiętnastoletni Stanisław Kostka Potocki – jeden z najwybitniejszych przedstawicieli Oświecenia w Polsce – wyrusza w listopadzie 1774 roku. Wydany obecnie tom, a wcześniej wystawa w muzeum wilanowskim (listopad 2005 – maj 2006), zorganizowana w 250. rocznicę urodzin Potockiego, przypomina o jego podróżach. Mówi także o powstaniu kolekcji będącej zaczątkiem najstarszego, obok zbiorów Czartoryskich, muzeum w Polsce. To książka niezmiernie ciekawa, chyba nie tylko dla wąskiego grona specjalistów. Przypomina o udziale Polaków w zmianach, jakie zachodziły w kulturze Zachodu, o przenikaniu do Rzeczypospolitej idei oświeceniowych i tworzeniu podstaw naszej nowoczesności. Mówi wiele o powstaniu kanonu artystycznego, którego zręby, mimo rozmaitych przemian i przewartościowań kolejnych dwóch stuleci, wiąż jeszcze mają…
Historyk sztuki, krytyk. Stały współpracownik „Tygodnika Powszechnego”.