W ostatnich latach rośnie popularność Sørena Kierkegarda w Polsce. Dzieje się to także dzięki temu, że systematycznie przybywa polskich tłumaczeń. Pod koniec ubiegłego roku ukazał się zbiór kilku tekstów pod łącznym tytułem Pisma mniejsze (wybór). Całość przełożył i wstępem opatrzył Karol Toeplitz, znany i ceniony badacz myśli Kierkegaarda. Książka, która ukazała się w toruńskim Wydawnictwie Adam Marszałek, zawiera takie perełki jak: Johannes Climacus albo de omnibus dubitandum est (1842/1843), O różnicy między geniuszem a apostołem (1847), Uzbrojoną neutralność (1849) czy Dialektyczne stosunki (1848/1849). Nie bez znaczenia są również dwa końcowe teksty: Hiob (1843) oraz kazanie Demis Prædiken (1844).

Johannes Climacus albo de omnibus dubitandum est todziełko 29-letniego Kierkegaarda utrzymane w tonacji wspomnień z lat dziecięcych i studenckich. Na pierwszą część składają się autobiograficzne obrazki z dzieciństwa wraz z nader ciepłym wspomnieniem ojca, Michała Pedersena, który mocno zaważył na duchowym rozwoju chłopca. To on rozwinął w młodym Sørenie siłę wyobraźni, rozbudził upodobanie do abstrakcyjnego myślenia i wyostrzył poczucie rzeczywistości. Był także pierwszym mistrzem, który uczył syna intelektualnego fechtunku na słowa i argumenty. Te fragmenty Johannesa…