Dobroczynna i społeczna działalność Kościoła – z punktu widzenia teorii społecznej – mieści się w tzw. trzecim sektorze. W przestrzeni społecznej można bowiem wyróżnić trzy działy: jeden związany z państwem, drugi z biznesem i trzeci niezależny od dwóch pierwszych składający się – ujmując ogólnie – z organizacji pozarządowych (lub non profit). W ramach trzeciego sektora wylicza się najczęściej kilka typów organizacji pozarządowych: organizacje dobroczynne, wzajemnościowe, rzecznicze, strażnicze, infrastrukturalne, ośrodki analityczne, organizacje nieformalne oraz organizacje religijne. Wśród tych ostatnich można wymienić dwa zasadnicze typy: 1) podmioty przyparafialne, o charakterze wyraźnie członkowskim, powstające oddolnie, które trafnie opisuje termin „religijne organizacje wspólnotowe”, oraz 2) instytucje kościelne mające osobowość prawną, dostarczające usług społecznych. Oba typy organizacji tworzą w obrębie trzeciego sektora tzw. kościelny trzeci sektor.

Wielkość kościelnego sektoraZgodnie z ostatnim badaniem spisowym (rok 2008) przeprowadzonym przez Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego działa w Polsce 60…