Z wykształcenia jestem slawistką. Slawistykę, tj. literatury i języki słowiańskie, studiowałam w Belgradzie na początku lat 60. O wyborze studiów slawistycznych decydowało to, że w latach 50. pojawiła się wyjątkowa grupa tłumaczy literatur słowiańskich XX w. Czytając od lat gimnazjalnych jugosłowiańskie czasopisma literackie, odkrywałam ich autorów. Między innymi pisarzy polskich. Tłumaczył ich i publikował Petar Vujicˇić, urodzony w roku 1924, który zaraz po wojnie ukończył studia slawistyczne. Przede wszystkim tłumaczył poetów urodzonych pod koniec XIX i w I poł. XX w.: Staffa, Przybosia, Tuwima, Broniewskiego, Jastruna, Gałczyńskiego, Iwaszkiewicza, Pawlikowską-Jasnorzewską, Wata, Ważyka, Miłosza, Lechonia, Wierzyńskiego, Różewicza, Herberta, Szymborską, Karpowicza, Białoszewskiego, Rymkiewicza, Grochowiaka, Harasymowicza. Później i prozaików: Dąbrowską, Gombrowicza, Iwaszkiewicza, Andrzejewskiego, Berezę, Nałkowską, Filipowicza, Kuśniewicza, Bocheńskiego, Borowskiego, Brandysa, Schulza,…
Serbska tłumaczka literatury polskiej. Uhonorowana Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Nagrodą Jovana Maksimovića za tłumaczenia z języka rosyjskiego, Nagrodą ZAiKS-u, Nagrodą im. Stanisława Ignacego Witkiewicza za propagowanie polskiej kultury teatralnej na świecie, Nagrodą Zbigniewa Dominiaka przyznawaną tłumaczom poezji...
