Po pierwsze, filozofia analityczna to dyscyplina znacznie lepiej dostosowana do warunków akademickich i tzw. naukowych standardów dyskusji, gdzie ramy i kryteria debaty są ściśle wyznaczone. Po drugie, na całym świecie widoczny jest kryzys humanistyki związany z takimi powszechnymi zjawiskami jak „cyfrowa demencja” i zanik erudycji humanistycznej wśród studenckiej młodzieży (choć, rzecz jasna, wciąż zdarzają się wspaniałe wyjątki). Tradycja analityczna, która nie postrzega się jako część humanistyki, nie uczestniczy w jej kryzysie. A po trzecie, filozofia zwana kontynentalną przechodzi, jak sądzę, okres zagubienia i dezorientacji, bo sama właściwie…