Szukaj

Kultura i Sztuka

Poeta i eseista. Autor Miasta wewnętrznego oraz Ostatniego Królestwa. Publikował m.in. na łamach „Toposu”, „Twórczości”, „Znaku”, „Więzi”, „W Drodze”.

Zobacz wszystkie artykuły autora

Atramentowe piętno

Marcin Cielecki

lipiec 2018

Lale Sokołow trafia do Auschwitz w wieku 26 lat. Zostaje tatuażystą, nanosi znienawidzone numery na ludzkie ciała. Któregoś dnia tatuuje młodą kobietę, w której momentalnie się zakochuje.

Nie zna jej imienia, zna za to numer. Postanawia odnaleźć ją w obozie, wyznać miłość, przeżyć Auschwitz i ożenić się…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

Pełny dostęp do wszystkich artykułów
Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
Archiwum numerów zawsze pod ręką

Rozpocznij prenumeratę

Masz już konto? Zaloguj się, aby kontynuuwać

Artykuł pojawił się w numerze: Mapy objaśniają mi świat

Może Cię zainteresować

Rewolucja drugiego ekranu — ilustracja

Kultura i Sztuka

Rewolucja drugiego ekranu

Marcin Stachowicz

Dolina Krzemowa będzie jadła Hollywood tak długo, aż ogryzie wszystkie wyszarpane kawałki do białych kości. Lub – co mniej prawdopodobne – ktoś na górze postanowi uruchomić mechanizmy antymonopolowe

Kadr z filmu Rób, co należy. Na tle intensywnie czerwonej ściany widać sześciu mężczyzn. Trzech z nich siedzi po prawej stronie na krzesłach, pod kolorowym, nakrapianym parasolem. Pozostali, w sportowych strojach, przechodzą wzdłuż ściany i oddalają się od siedzącej grupy.

Kultura i Sztuka

Kto tu jest u siebie?

Diana Dąbrowska

Rób, co należy (1989) Spike’a Lee pozostaje jedną z najbardziej drapieżnych i trafnych diagnoz współczesnej Ameryki

Zrób scenę! — ilustracja

Kultura i Sztuka

Zrób scenę!

Paweł Goźliński

Do gabinetu wdziera się mężczyzna z kablem telefonicznym w ręku. Inny nie może doczekać się na śniadanie. Jeszcze inny wychodzi z kamienicy i myśli o zbrodni. Nie zdążyłem nawet powiedzieć, czym jest scena, a ona już się zaczęła

Cyber_reżyserka — ilustracja

Kultura i Sztuka

Cyber_reżyserka

Hanna Zonik

Liczyłam na to, że wśród rosyjskich żołnierzy poznamy kogoś, kogo chcielibyśmy ocalić, z kim się zaprzyjaźnimy. I osią naszego spektaklu będzie tragiczny konflikt wynikający właśnie z takiego kontaktu. To się nie wydarzyło. A przeprowadziliśmy ponad 200 rozmów

Ilustracja w formie papierowego kolażu, jasne teksturowe tło. Profil uśmiechniętego mężczyzny jest zwrócony w prawą stronę. Twarz ma kolor ciemnego różu. Na głowie znajduje się czapka w biało-różowe paski. Za ucho wetknięte jest wieczne pióro. Ubranie ma kolor pomarańczowy

Kultura i Sztuka

Skąd brać pewność, że się żyje?

Mira Marcinów

Pisanie dziennika ma pomagać w porządkowaniu myśli, samorozwoju, redukowaniu stresu, ćwiczeniu się we wdzięczności czy stanowić rodzaj autoterapii. I choć na te wszystkie pozytywne wpływy journalingu można znaleźć dowody, to sama nie dla tych korzyści piszę dziennik

Mały rudzik siedzący na gałęzi drzewa, odwrócony bokiem w prawą stronę. Ptak ma pomarańczową pierś i gardło, szarawy brzuch oraz brązowo‑oliwkowy grzbiet. Tło jest jasnozielone, bez wyraźnych szczegółów

Kultura i Sztuka

My, ptasiary

Elżbieta Łapczyńska

Co birdwatching daje człowiekowi? Wyrywa mi się: NIC. To hobby, które nie ma w sobie nic rynkowo wartościowego. Nie wyrzeźbi sylwetki, nie poprawi kondycji. A jednak czuję, że wydarza się we mnie wówczas coś ważnego, coś, co mnie zmienia

Czarno‑biała fotografia przedstawiająca osobę siedzącą na drewnianym stołku w pracowni. Osoba siedzi bokiem, z jedną nogą opartą niżej, a jedną ręką spoczywa na kolanie. Ubrana jest w wzorzysty sweter, spodnie i buty na niskim obcasie. Obok niej znajduje się rozłożona drewniana drabina oraz fragment materiału lub rzeźby o nieregularnej powierzchni. W tle po lewej stronie widoczna jest stojąca rzeźba ludzkiej postaci bez rąk, ustawiona przy ścianie. Pomieszczenie ma jasne ściany i sufit z widocznymi belkami

Kultura i Sztuka

Zapamiętywanie ciała

Piotr Kosiewski

W tym roku przypada 100. rocznica urodzin Aliny Szapocznikow. Polskie państwo nie pomyślało jednak o tym, by uczynić ją patronką 2026 r. Jest ona jedną z najważniejszych postaci w polskiej sztuce XX w., ale jej prace sprawiały i nadal sprawiają kłopot

Kolorowa fotografia przedstawiająca grupę kobiet stojących obok siebie nocą, na tle intensywnie oświetlonej ulicy z neonami. Osoby ustawione są w rzędzie i noszą jednakowe, pomarańczowe stroje z głębokim dekoltem i ozdobnym wykończeniem. Kilka z nich ma wysoką, kręconą fryzurę. W tle widoczne są liczne neony i budynków

Kultura i Sztuka

Utrata równowagi

Diana Dąbrowska

Koyaanisqatsi (1982) to fascynująca, symfoniczno-transowa opowieść o produkcji nowego typu człowieka przez nowoczesność i technologię. Ten filmowy eksperyment do dziś budzi w widzu niepokój