„Przez słowa »literatura« i »życie« rozumiem zawsze to samo” – czytamy w Ścieżkach pisarza, pierwszym z ośmiu wykładów składających się na książkę pamiątkę po gościnnych występach Julio Cortázara na uniwersytecie w Berkeley w 1980 r. (dla porządku należy tu wspomnieć także o dwóch dodatkach: tekstach Współczesna literatura latynoamerykańska i Rzeczywistość i literatura. Z pewnymi niezbędnymi przewartościowaniami oraz o wstępie Carlesa Álvareza Garrigi). Wykłady przerodziły się w rozmowy ze studentami i studentkami, a publikacja stanowi ich zapis; można zatem mówić nie tyle o napisanej, ile zapisanej książce, o uchwyconym opowiadaniu. Opowiadanie – jako czynność i jako gatunek literacki – wydaje się kluczem do tej lektury. Pełne życia O literaturzejest jednocześnie próbą (zbiorem prób udanych wyjątkowo, trzeba podkreślić) rozumienia literackiej teorii i praktyki, a może raczej: praktyki i teorii (w tej kolejności). Cortázar pyta poważnie, czyli wystawiając się na niespodziewane reakcje młodych ludzi o jakże odmiennych doświadczeniach i (co w sytuacji akademickiej równie ważne) kompetencjach: czym jest literatura, czyli życie? Jak się je robi, z czego składa, czy…