O twórczości Aleksandra Wata, pod red. Wojciecha Ligęzy, Kraków 1992; Tomas Venclova, Aleksander Wat – obrazoburca, Kraków 1997; Jarosław Borowski, „Między bluźniercą a wyznawcą”. Doświadczenie sacrum w poezji Aleksandra Wata, Lublin 1998; Adam Dziadek, Rytm i podmiot w liryce Jarosława Iwaszkiewicza i Aleksandra Wata, Katowice 1999; Józef Olejniczak, W-Tajemniczanie – Aleksander Wat, Katowice 1999; Krystyna Pietrych, O „Wierszach śródziemnomorskich” Aleksandra Wata, Warszawa 1999; Edyta Molęda, Mowa cierpienia. Interpretacja poezji Aleksandra Wata, Kraków 2001. Pośród bogatej już dziś bibliografii przedmiotowej, którą zaledwie naszkicowaliśmy w tym skromnym wyborze, pracy Przemysława Rojka należy się miejsce znaczące. „Historia zamącana autobiografią” jest rozprawą erudycyjną na wielu różnych poziomach – od wszechstronnej znajomości całego dorobku poety po wnikliwe rekonstrukcje rozlicznych kontekstów kulturowych i religijnych, w jakie uwikłane jest dzieło Wata. Niepodobna w krótkiej recenzji podjąć wszystkich ważniejszych tematów, które porusza Rojek, tym bardziej odnieść się do większości analizowanych przez niego wierszy. Rezygnując więc z drobiazgowego przedstawienia całości…