W mowie inaugurującej obrady VII Polskiego Zjazdu Filozoficznego w Szczecinie w 2004 roku profesor Leszek Kołakowski powiedział, że profesja filozofa ma wiele wspólnego z pracą zarówno śmieciarza, jak i klauna cyrkowego1. Wydaje się, że potwierdzeniem tego przekonania Kołakowskiego jest chociażby wydany jeszcze za jego życia zbiór tekstów z lat 1984–2008, wybrany i ułożony przez Zbigniewa Mentzla w tomie Czy Pan Bóg jest szczęśliwy i inne pytania. Profesor „sprząta” w nim świat, konceptualnie go porządkując, oddzielając prawdę od fałszu, mądrość od głupoty, dobro od zła, wolność od anarchii. Czynności „sprzątania” świata nie towarzyszy jednak zaciętość czy kasandryczna wieszczba. Myśli Profesora brak jakiejkolwiek agresywności czy wojowniczości. Nie pretenduje on także do miana proroka czy czarodzieja wyciągającego z rękawa odpowiedzi na każde pytanie. W niepokojach czasu naszego zachowuje pogodę ducha, co więcej, patrzy na rzeczywistość z życzliwą ciekawością, stara się pokazać dobre jej strony, aby w człowieku na…