1.

Każdy esej zawarty w książce Małgorzaty Łukasiewicz opatrzony został rodzajem „stopki” sprawiającej wrażenie, iż mamy do czynienia z recenzjami. Wyliczmy zatem, kto w owych stopkach się znalazł. Zapewniam, że wylicznaka będzie wielce interesująca (wyliczam po kolei): Grass, Mann, Apollinaire, Kochanowski, Naborowski, Kornfeld, Proust, Ransmayr, Walser, Prus, Gombrowicz, Frisch, Goethe, Benjamin, Keller, Mickiewicz, Kant, Lichtenberg, Miłosz, Nietzsche, Constant, Jeleński, Tournier, von Schmidt, Sebald, Wittgenstein, Adorno, Diogenes Laertios, Kubiak, Herder, Balzac, Kracauer, Aragon, Chesterton, Broch, Hofmannstahl, Perec, Thoreau, Collodi, Owidiusz, Hawthorne, Shelley, Fontane, Bachelard, Heine, Krajewski, Chamisso, Arendt, Pasternak, Sobolewska, Szymborska, Bereza, Andersen, Bieńczyk, Nabokov, Rorty, Burger, Kehlmann, Bułhakow, Molier, Szekspir, Rousseau, Platon, Schopenhauer, Heidegger, Camus, Capote, Baudelaire, Kolumb, Wittlin, Flaubert. Niektórzy bohaterowie powracają w stopkach wielokrotnie, między innymi Benjamin, Mann i Nietzsche.

2.

Małgorzata Łukasiewicz nie pisała oczywiście żadnych „recenzji”. Utwory zamieszczone w tomie Rubryka pod różąprzekraczają podziały gatunkowe:…