Przemówienie Habermasa zostało powszechnie uznane za wyzwanie rzucone Kościołowi katolickiemu. Na odpowiedź przyszło wprawdzie czekać aż do roku 2004, za to jej ranga była wyjątkowa. Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Ludwiga Maksymiliana w Monachium z „papieżem lewicy”, jak mawiano o autorze Teorii komunikacji, spotkał się przyszły papież Joseph Ratzinger, zwany też niekiedy „katolickim Habermasem”. Dyskusję tę, w której przypominano Huntingtonowskie hasło „zderzenia cywilizacji”, pytano o sytuację chrześcijaństwa w nowoczesnej kulturze Zachodu, sekularyzację i islam w Europie, można z pewnością uznać za jedną z najistotniejszych ostatniej dekady. Rozmówcy powoływali się często na twierdzenie o „deprywatyzacji religii” sformułowane w latach dziewięćdziesiątych przez José Casanovę, specjalizującego się w tematyce religii i globalizacji filozofa z Berkeley i autora ważnej książki o sekularyzacji Religie publiczne w nowoczesnym świecie…