Nie jestem osobą, która dobrze funkcjonuje rano. Niewielu z nas jest. Według badań tylko 10% respondentów poniżej 65. roku życia skategoryzowałaby siebie w ten sposób. Te subiektywne odczucia korespondują z obiektywnymi danymi pochodzącymi z analizy funkcji poznawczych: m.in. myślenia analitycznego i tworzenia sądów, funkcjonowania pamięci i umiejętności wytłumienia nieistotnych myśli. W skrócie, jak wielu z nas, rankiem znajduję się w formie, którą najlepiej opisują kolokwialne zwroty: lekka tępota, rozedrganie, wrażliwość na bodźce, przeczulenie. Wyjście z niej zajmuje mi określoną ilość czasu. Na początku błądziłem po omacku. Nie mogłem zrozumieć tego stanu ani znaleźć na niego remedium. Od wielu lat wiem natomiast, że…