Historia życia rodziców, a zwłaszcza matki, była od zawsze ważna dla autorki, lecz impuls do spisania ich losów w formie opowieści (auto)biograficznej przyszedł z zewnątrz. Z jednej strony od jej własnej córki, która zainteresowała się nietkniętymi od śmierci babci i dziadka pudłami z ich dokumentami, zdjęciami, listami. Z drugiej zaś strony od jedynej kuzynki, która przeżyła wojnę w Polsce i po latach spisała wspomnienia o losach jej bliskich oraz życiu w getcie w Białymstoku. Świadomość, że jest się jedyną spadkobierczynią pamięci o ludziach, których już nie…
Dr literaturoznawstwa, krytyczka literacka, redaktorka i edytorka. Autorka monografii Matki i córki. Relacje rodzinne i artystyczne w autobiografiach kobiet po 1989 roku. Współredaktorka monografii: Polityki relacji w literaturze kobiet po 1945 roku oraz Po Czarnobylu:...