Po co nam teologia, po co wysiłek intelektualny zmierzający do zrozumienia wiary, skoro w Piśmie Świętym znajdujemy takie słowa: „Wyniszczę mądrość mędrców i udaremnię roztropność roztropnych” (1 Kor 1, 19, Biblia Paulistów; por. Iz 29, 14); „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom”1 (Mt 11, 25, BT, wyd. V). Może istota wiary rzeczywiście zakryta jest przed tymi, którzy usiłują ją zrozumieć, a dostępna ludziom prostym, których przeżywanie wiary sprowadza się do „klepania” pacierzy i nie ma związku z refleksją intelektualną? Może teolog, mimo napisania wielu książek i artykułów na temat wiary, jest dalej od Boga niż osoba z różańcem w ręku? Może nigdy nie będzie tak blisko Niego…