Więcej niż jedna niewiadoma
Pisząc kilka lat temu o pierwszym po długiej przerwie tomie poetyckim Barbary Klickiej (same same, 2012), zwróciłam uwagę na zarejestrowane w wierszach doświadczenia kobiecego ciała: ciała pragnącego, ciała chorującego i wreszcie ciała mówiącego / piszącego, bo przecież nawet najbardziej bezpośrednie przeżycie staje się ludzkie dopiero wtedy, kiedy daje się opowiedzieć. Klicka zwraca na to uwagę w wypowiedziach metapoetyckich, podkreślając, że wiersze są…
