Autorka biografii Lee Miller Carolyn Burke wspomina, że relacja łącząca ojca i córkę była intensywna i nietypowa. Theodore fotografował Lee niemal obsesyjnie od chwili narodzin, w późniejszych latach robił również jej akty. Tak jak ten „potrójny” z 1931 r., na którym sfotografował Lee i jej dwie przyjaciółki. Młode kobiety leżą na łóżku nagie, przytulone, z uniesionymi nogami – splątanymi niczym secesyjny ornament.

Fotografia ta z jednej strony wskazuje na formalną dociekliwość Theodore’a, a z drugiej – sugeruje przekraczanie granic w relacji ojca z córką. Źródła wskazują, że Lee znajdowała w ojcu oparcie. Dziś trudno spekulować o etyczności jego zachowań. Maria Poprzęcka w Uczcie Bogiń zwracała uwagę, że ojciec Lee Miller, fotografując ją nago, chciał sprawić, żeby dziewczyna polubiła swoje ciało. Burke zwraca uwagę, że przez większość życia nie mogła uporać się z przedmiotowym traktowaniem. W wieku siedmiu lat została zgwałcona podczas pobytu u przyjaciół rodziny na Brooklynie przez mężczyznę z bliskiego otoczenia rodziny. Niewiele o tym wydarzeniu z jej życia wiadomo, sama Lee o tym nie opowiadała. Na pewno została zarażona rzeżączką i bezpowrotnie utraciła poczucie bezpieczeństwa.

Absolutne pożądanie

Długimi godzinami przeglądam internetowe archiwum fotografii Lee Miller. Jako jedno z pierwszych zatrzymuje mnie zdjęcie ułożonego na talerzu… lśniącego kawałka mięsa? Tak mi się tylko wówczas wydaje – zdjęcie jest zbyt niepokojące jak na fotografię kulinarną.

Theodore wspierał rozwój artystyczny córki, to właśnie on sfinansował jej wyjazd do Paryża w 1929 r., gdzie mogła uczyć się od mistrzów awangardy. Tam Lee Miller weszła w środowisko francuskich surrealistów. Współpracowała także z lekarzami, fotografowała m.in. operacje dla paryskiej szkoły medycznej. Podczas jednej z takich sesji obserwowała zabieg mastektomii. Operacja usunięcia piersi wywarła na niej…