Amelia Sarnowska

Widok cudzego sukcesu

„Bycie widzem nieszczęść nawiedzających inne kraje jest jednym z najbardziej charakterystycznych przeżyć współczesności” – przekonywała w 2003 r. w Widoku cudzego cierpienia Susan Sontag

Małgorzata Rejmer

Kim jest moje zwierzę

Dziuba jest kotem, bezdyskusyjnie. Ale czy Drops jest kotem? Jego mimika, uważność, rozedrganie i ciekawość świata tak bardzo przypominają mi mnie. Drops jest moim kocim lustrem

Spis treści 851

Spis treści 851

Maíry Erlich

Brazylijski Dubaj

Najdroższe apartamenty w Brazylii wcale nie znajdują się w Rio de Janeiro. Prawdziwe rekordy bije Balneário Camboriú – stosunkowo niewielkie nadmorskie miasto oddalone od stolicy karnawału o 1000 km na południe

Monika Drożyńska

Pele-mele. Odpowiada: Monika Drożyńska

„Znakowe” pele­ mele stworzyliśmy, by zaczerpnąć od ciekawych ludzi inspiracji: jak pracować, co czytać, na co zwracać w życiu większą uwagę

Karol Kleczka

Mam zawsze rację

W świetle faktów przeciwnych do przekonań już posiadanych będziemy dość konserwatywnie dążyć do zachowania spójności własnego światopoglądu – nawet za cenę bycia w błędzie

Eliza Mórawska-Kmita

Przyjaźnij się jak dzieci

Obiecałam sobie, że zapamiętam to uczucie braku i tęsknoty. Staram się żyć tak, by mieć ważne osoby obok siebie. I tego uczę moje dzieci

Przemysław Wielgosz

Witajcie w kapitałocenie

Idea antropocenu zaciemnia fakt, że aż 50% ogółu emisji CO2 przypada na 10% najbogatszych, podczas gdy biedniejsze 50% ludzkości emituje zaledwie 10% CO2. To kapitał i kapitalizm,
a nie abstrakcyjna ludzkość stanowi siłę przekształcającą planetę i to na nim spoczywa odpowiedzialność za pogłębiający się kryzys środowiskowy

Wojciech Bonowicz

Moi, mistrzowie: Joanna Bociąg

Biały chleb jest synonimem delikatności – to pożywienie dla żołądków, które potrzebują czegoś, co łatwe do strawienia. Słodka herbata to z kolei synonim domowego ciepła, przejaw gościnności i troski. Ale w dyptyku Bociąg te dwa symbole ulegają zakwestionowaniu

Igor Kierkosz

Animowany koniec światów

Zasada praktycznie zawsze jest ta sama: jeśli w danym roku premieruje jakieś Ghibli, to prawie z automatu trafia do topki japońskich list sprzedażowych. Tak oto następuje przewrót na miarę kopernikańskiego: animacja zyskuje miano poważnego gatunku

Karolina Cieślik-Jakubiak

Ostatni język

Iljas Churi nigdy nie porzucił wiary we wspólnotowość. Została z nim także Palestyna. Nie jako flaga ani nazwa kraju w paszporcie, ale wcześnie ukuta tożsamość oparta na poczuciu wspólnoty oraz obowiązku opowiedzenia historii

Diana Dąbrowska

Superman i uzurpator

Ripley jest kruchy, zawstydzony własnym pochodzeniem, naznaczony klasowym niedopasowaniem. I chorobliwie pragnie być kimś innym

Aleksandra Byrska

Jeszcze nie jest za późno

Przyszłość owadów jest także naszą przyszłością. Jeśli zaczną zanikać, nasz świat się zatrzyma

Maria Gustowska

Miłość do dzikich kotów

Tygrysy między mocarstwami Jonathana C. Slaghta to udane połączenie reportażu, książki przyrodniczej i powieści przygodowej

Magdalena Kargul

Podmokły wszechświat

Jeśli zastanawialiście się, gdzie przebywają niesporczaki, kiedy akurat ludzie nie wysyłają ich w kosmos albo nie włączają w splątanie kwantowe, to od Annie Proulx dowiecie się, że na co dzień zamieszkują przesiąknięte wodą gałązki mchów na torfowiskach wysokich. Autorka Bagien, mokradeł, torfowisk zdradza również, że pH wody przy brzegach może być tam takie samo jak odczyn octu w naszej kuchni

Agata Sikora

Mama Pucia się nie złości

Tatom daje się prawo do odrobiny egoizmu, osobistej ambicji, przewrotności, głupoty – czyli cech i zachowań ludzkich. Matki przedstawia się natomiast jako istoty zawsze opiekuńcze, praktyczne, nieskończenie cierpliwe i nieustannie myślące o innych

Abdullah Bawshore, Anna Alboth

Po drugiej stronie kadru

W największym obozie dla uchodźców na świecie młody fotograf Rohingya próbuje odzyskać coś, czego nie widać na zdjęciach z agencji prasowych: prawo do bycia kimś więcej niż ofiarą

Karolina Sulej

Każdy coś ma

W kulturze przenikniętej inspiration porn osoba z niepełnosprawnościami jest po to, żeby pokazywać innym, czym jest życie – ale nikt się jej życiem nie interesuje

Anna Cieplak

Sukces w epoce zaniku marzeń

Sukcesem w życiu może być to, że ukończyłeś szkołę średnią albo masz stabilną pracę, jeśli do tej pory żyłeś w domu pozbawionym poczucia bezpieczeństwa. Trzeba być ślepym, by zakładać, że ktoś taki osiągnął mniej, bo „mniej się starał”

z Dorotą Peretiatkowicz rozmawia Dominika Tworek

Kim jest dziś przeciętny Polak?

Wyczerpującej kulturze ciągłego samorozwoju przeciwstawiamy dziś życie zwykłe czy przeciętne. Ale przeciętność to nie instagramowy domek na wsi i idealny work-life balance.
To zmęczenie, rachunki do opłacenia i ograniczona liczba możliwości

z Lisą Appignanesi rozmawia Justyna Dąbrowska

Rozmowy o dobrym życiu. Czytaj i kochaj

Moi rodzice, którym mimo żydowskiego pochodzenia udało się przetrwać w Polsce straszne lata wojny, w chwili moich narodzin wierzyli, że wchodzą w lepszą przyszłość. Nieświadomie przekazali mi poczucie szczęścia – zostało ono we mnie na zawsze

Paweł Goźliński

Akademia Pisarska Znaku. Tańczący narrator

Można wybrać narratora jak krzesło – raz, dla komfortu i na zawsze. Można też potraktować go jak pierwszy krok w tańcu. Gdzieś między siedzeniem na krześle i tańcem leży różnica między tekstem, który tylko działa, a tekstem, który też żyje

Ryszard Ćwirlej

Kto ma w głowie olej…

Teofil uniósł kanapkę, żeby zagryźć, ale zrobił to tak niezgrabnie, że ryba zleciała mu na krawat, odbiła się i wpadła w przestrzeń między bluzą mundurową i koszulą. Próbował zetrzeć ślady sosu, ale wtarł je tylko głębiej. Gdy wezwał go porucznik Wróbel, nie było czasu na przebranie, musiał iść brudny. A teraz, gdy wyszedł po spotkaniu na korytarz, dostało mu się za ten krawat i rybę. O wódce, którą pewnie było od niego czuć, Wróbel nie wspomniał.