Oczywiście, pewne znaczenie miała szybka i bardzo zdecydowana reakcja premiera, zwłaszcza podjęte przezeń decyzje personalne. Dla kogoś nieznającego kulisów władzy musiały one wydawać się zaskakujące, jeśli chodzi o ich zasięg i głębokość. Nie ukrywam, że i ja do dzisiaj ich nie rozumiem. O ile odejście ministra Czumy tłumaczy się jego zdecydowaną obroną Drzewieckiego i Chlebowskiego w pierwszych dniach afery, to już znacznie trudniej zinterpretować odejście najbliższych współpracowników premiera z jego kancelarii. Dziwnie wygląda też dymisja wicepremiera i ministra spraw wewnętrznych Grzegorza Schetyny. Premier Tusk podkreśla przy tym, że Schetyna nadal cieszy się jego pełnym zaufaniem, czego wyrazem jest powierzenie mu kierownictwa klubu parlamentarnego PO. Jeśli tak, to skąd ta wyraźna jego degradacja? Aby odpowiedzieć na te pytania, trzeba by znajdować się w bardzo wąskim kręgu decyzyjnym PO. Bez względu na to jednak, jakie były faktyczne przyczyny owych dymisji, przyniosły one efekt. Opinia publiczna otrzymała sygnał, że szef rządu jest zdolny do podejmowania radykalnych decyzji personalnych. Żarliwość, z jaką Donald Tusk zapewniał, że doprowadzi do wyjaśnienia „afery hazardowej” także okazała się przekonywająca dla znacznej części Polaków.

Więcej na łamach grudniowego „Znaku”

Share

Zamów numer

ALEKSANDER HALL, historyk i publicysta, polityk, b. działacz opozycji demokratycznej, minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego.

W następnym numerze:

ŚWIĘCI NA CO DZIEŃ I OD ŚWIĘTA

POCZĄTEK STRONY