Stare koleiny, nowe szlaki

Czy chrześcijanie przegrywają walkę z czasem? Bez przesady…

Tezę o ich przegrywaniu, nienadążaniu, spóźnianiu się etc. głoszono w dziejach wielokrotnie. I zawsze okazywało się, że „stat Crux, dum volvitur orbis” („Krzyż trwa, choć zmienia się świat”). Co, oczywiście, nie jest sprzeczne z mnogimi przykładami przegrywania konkretnych osób: przedstawicieli Kościołów, chrześcijan różnych denominacji. A także: konkretnych instytucji.

Pisze o tym między innymi czeski teolog ks. Oto Mádr, pokazując napięcie pomiędzy Urzędem Nauczycielskim Kościoła a teologią, między ortodoksją a tolerancją i – w konsekwencji – między prawdą a wolnością. W numerze publikujemy również fragment książki A Secular Age Charlesa Taylora – o nowych szlakach, jakie otwierają się przed chrześcijaństwem. Dzieło to, naszym zdaniem, może dziś odegrać rolę podobną do tej, jaką dla pokolenia założycieli „Tygodnika Powszechnego” i „Znaku” odegrał niegdyś Humanizm integralny Jacques’a Maritaina. Mamy nadzieję, że ta przełomowa książka znajdzie w Polsce wydawcę. Zwieńczeniem naszych rozważań na temat sposobu obecności uczniów i wyznawców Chrystusa w czasach nowoczesnych jest esej Jeana Delumeau poświęcony chrześcijańskiej nadziei.

Polecamy ponadto artykuł o związkach łączących humanizm i katolicyzm z… erotyzmem (Piotr Graczyk) i wnikliwy opis chrztu jako rytuału inicjacji (Michał Masłowski).

Z przykrością informujemy, że kryzys zmusił nas do podniesienia ceny naszego miesięcznika (wzrasta ona po raz pierwszy od stycznia 2002 roku). Mamy nadzieję, że jakość publikowanych w „Znaku” tekstów będzie dla Państwa pewnego rodzaju rekompensatą za tę podwyżkę.

Michał Bardel
redaktor naczelny

Share

W następnym numerze:

JA, AFRYKA

POCZĄTEK STRONY