Może to mieć niebezpieczne konsekwencje. Piotr Zaremba słusznie zwrócił niedawno na łamach „Dziennika” uwagę na fakt, iż w Europie Zachodniej trwa wyraźna ofensywa środowisk podważających tradycyjny model rodziny, domagających się preferencji dla mniejszości seksualnych, parytetów w wyborach według kryterium płci i legalizacji eutanazji. Prawicowe formacje polityczne, które nie mają wyrazistej tożsamości ideowej, nie potrafi ą wyraźnie przeciwstawić się tym tendencjom i często im ulegają. Zaremba ma rację, stwierdzając, że ten los może spotkać także PO. Wodzowska partia, w której nie toczą się dyskusje i debaty ideowe, może przekształcić się w pragmatyczną partię władzy, która swe stanowisko polityczne w drażliwych kwestiach moralnych i obyczajowych uzależnia nie od przekonań swoich członków, tylko od wyników sondaży. Nie chciałbym takiego obrotu spraw. Także dlatego pojawienie się na scenie politycznej SD, i to w miejscu niezbyt odległym od PO, jest faktem pozytywnym, wymuszającym – ze względu na konkurencję pomiędzy tymi partiami – debatę na ważne tematy.