Obyś żył w ciekawych czasach

Już tylko w Polsce myśleniu o przyszłości towarzyszą pomruki lekceważenia. Globalne problemy i wyzwania są nad Wisłą zaściankowo redukowane do sensacji (pandemia grypy) lub pieniędzy (ocieplenie klimatu: ile stracimy na ograniczeniu emisji dwutlenku węgla?). Czy w istocie nie dojrzeliśmy jeszcze do rzetelnej dyskusji nad przyszłością świata? W tym, do którego aspirujemy – otwartym, nowoczesnym i nastawionym na rozwój – strategiczne myślenie o tym, co się zdarzy za kilkanaście lat, jest już normą od dawna.

Pora chyba najwyższa wyjaśnić i uporządkować zagadnienia związane z myśleniem o przyszłości, oczyścić je ze stereotypowych skojarzeń i pokusić się o solidną, poważną refleksję nad światem i nami samymi w najbliższych dziesięcioleciach. Refleksję opartą na „twardych” liczbach, danych statystycznych, na analizach klimatologów, ekonomistów i demografów. Najtrudniej, rzecz jasna, prognozować zmiany na politycznej mapie świata – tego zadania się nie podejmujemy. Zamiast tego próbujemy spojrzeć na świat z wysoka, zadając pytania o nasze miejsce w kosmosie, o relację człowieka do przyrody, o skalę wpływu, jaki nasz gatunek może wywrzeć na jej przyszłe losy. Umowny rok 2025, od którego dzieli nas 16 lat, wydaje się nam rozsądną granicą sprawdzalnych prognoz naukowych.

W piątą rocznicę śmierci Czesława Miłosza publikujemy także dwa artykuły poświęcone Nobliście i naszemu Autorowi, pióra Karin Choinski i Łukasza Tischnera. Zachęcamy też do lektury tekstu Timothy’ego Gartona Asha oraz wywiadu, jakiego udzielił „Znakowi” na temat wyzwań stojących przed współczesną Europą.

Michał Bardel
redaktor naczelny

W następnym numerze:

SPÓR O II WOJNĘ ŚWIATOWĄ

POCZĄTEK STRONY