Afgańskie rozwarstwienie społeczne zasadza się bowiem nie tyle na różnicy w dochodach między mieszkańcami wsi a mieszkańcami dużych miast, ile raczej na odmienności mentalnej. Prowincje oraz pomniejsze miasta, takie jak Kandahar czy Herat, to przestrzeń kultury plemiennej. Świętą księgą muzułmanów jest oczywiście Koran, ale w Afganistanie mówią, że mają jeszcze jeden kodeks zwany Pasztunwali. Jest to zbiór reguł plemiennych, którymi należy kierować się w życiu codziennym. Na przykład gościnność – melmastia – stanowi jedną z nich. Nawet gdyby odwiedził cię morderca twej żony, masz obowiązek ugościć go i wysłuchać. A kiedy wyjdzie, należy go zabić. Za progiem domu nie obowiązuje już bowiem melmastia, tylko prawo zemsty – badal. W niektórych wypadkach, wedle kolejnej zasady, nanawati, ofiara zemsty może się wykupić. Wypłata odszkodowania zniesie obowiązek badal. Nigdy jedynie nie można się wymigać od zemsty, gdy obrazi się czyjąś kobietę – żonę, matkę, córkę lub siostrę.