Strona główna Miesięcznika ZNAK

 SIW ZNAK

 E-MAIL

 

CZERWIEC 2007, NUMER 625

Strona główna


Lista mailingowa
Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne informacje o nowościach w miesięczniku ZNAK i wydarzeniach organizowanych przez SIW Znak wpisz swój e-mail.

 


ZDARZENIA – KSIĄŻKI – LUDZIE





„Do końca życia będę reporterem”
(fragment)

BEATA NOWACKA


Ryszard Kapuściński,
Lapidarium VI,
Czytelnik, Warszawa 2007, ss. 172

Sześć tomów Lapidarium to bodaj najobszerniejsza i najdłużej powstająca książka Ryszarda Kapuścińskiego. Wydanie pierwszej części w 1990 roku było dla krytyków zaskoczeniem porównywalnym chyba jedynie z tym towarzyszącym kilka lat wcześniej publikacji tomiku wierszy reportera. Najnowsza książka znów była ostentacyjnie odmienna od wszystkiego, co autor napisał dotychczas. Zamiast syntezy proponowała estetykę fragmentu, zamiast wartkiej narracji – komentarz, zamiast poruszających historii – błyskotliwą myśl, trafny cytat i strzępy rozmów. Ryszard Kapuściński oczywiście miał świadomość, że porzucając żywą narrację na rzecz chropowatej sylwy, ponownie – by sparafrazować myśl Krzysztofa Karaska o Notesie – rzucał na szalę swój autorytet i raz jeszcze debiutował.

Reporter niezrażony stosunkowo krytycznym przyjęciem tej serii pisał swoje Lapidaria przez ponad dwadzieścia lat. Jeśli przyjrzeć się, nawet pobieżnie tylko, owym sześciu tomom, łatwo da się zauważyć, że rejestrują one ważne przełomy w życiu zawodowym pisarza. Początek pierwszego tomu to typowy notatnik reporterski. Jest opisem doświadczeń meksykańskich z roku 1972, kiedy reporter przebywał w Ameryce Łacińskiej jako etatowy pracownik PAP. Zapiski, rejestrujące te agencyjne wojaże po Meksyku, są wyraźnym świadectwem, że z formą „lapidarium” Kapuściński próbował eksperymentować już na początku lat siedemdziesiątych. Kto wie? Może ten otwierający pierwsze Lapidarium fragment był wcześniej przymiarką do opisania przebogatej, migotliwej natury Ameryki Łacińskiej?

W kolejnych cząstkach tego tomu Kapuściński inaczej korzysta z owej metody – za pomocą krótkich notatek opisuje bieżące wydarzenia i opatruje je odautorską refleksją. Zewnętrznym sygnałem tej „aktualności” jest przyjęte przez niego kryterium grupowania zebranego materiału: tekst porządkują teraz czasoprzestrzenne dookreślenia (Z Warszawy 1982, Z Nowego Jorku 1983 etc.).

Następne części cyklu przynoszą jednak wyraźną kompozycyjną odmianę: nie są zapisem reporterskich spostrzeżeń rozpiętych na czasoprzestrzennej siatce wzajemnych zależności. Już w drugim tomie Lapidarium Kapuściński przyjmuje nową strategię: porządkuje notatki według kryterium tematycznego – zamieszcza refleksje dotyczące przyrody, twórczości, sztuki, polityki etc. Nietrudno zauważyć i inną różnicę – ów drugi tom, wydany w 1995 roku, jest pisany niemal równocześnie z Imperium (1993), zaś kolejne części towarzyszą Hebanowi i Podróżom z Herodotem. Często stanowią niejako tematyczne zaplecze tych książek i ich, by tak rzec, stylistyczny poligon. Lapidaria składają się z myśli, szkiców i cytatów zapisywanych jakby na marginesie reportaży o Azji i Afryce. Dopiero w tych reportażach nasycą się barwami, rozbłysną swym wewnętrznym światłem, banalny opis nieba osiągnie wówczas rangę wizji.

Wartość Lapidarium nie wyczerpuje się jednak na funkcji usługowej wobec wielkich, ważnych tekstów jak Imperium czy Heban. Książka ta okazuje się niezbędna w ewolucji twórczej samego Kapuścińskiego. Oto na naszych oczach dokonuje się przemiana autora, który w kolejnych tomach serii coraz śmielej zamienia perspektywę świadka bieżących wydarzeń na postawę komentatora, eksperta, filozofa. Można nawet powiedzieć, że Imperium, Heban i Podróże z Herodotem pisane są z tak wyraźnym refleksyjnym oddechem, bo poprzedzała je praca nad kolejnymi tomami Lapidariów. Ta istotna dystynkcja jest wyraźnie wyczuwalna w rytmie pisarstwa – teksty skłaniają się teraz wyraźnie w stronę eseju, uogólniającej refleksji, ogarniają szeroką panoramę tematyczną.

Więcej na łamach czerwcowego numeru „Znaku”

Zamów numer

BEATA NOWACKA, ur. 1972, dr polonistyki, adiunkt na Uniwersytecie Śląskim. Wydała Magiczne dziennikarstwo. Ryszard Kapuściński w oczach krytyków. Obecnie, wraz z Zygmuntem Ziątkiem, pracuje nad monografią Ryszarda Kapuścińśkiego.

 

 

POCZĄTEK STRONY

Szukaj na stronach Wydawnictwa ZNAK

 

 

 


E-Mail

Redakcja

Archiwum

Wydarzenia

Prenumerata

Aktualny numer

Bibliografia

© Copyright by SIW ZNAK Sp. z o.o.
Strona wykonana przez Akrateia Inc.