OD REDAKCJI

Tytuł marcowego „Znaku” w pierwszym odruchu budzić może pewne zdumienie. O jakich mistrzach mowa? Dlaczego zostali porzuceni? Kto ich porzucił? Trudno o ścisłe odpowiedzi, ale trzeba choć w części ujawnić zamiary, które przyświecały nam przy tworzeniu tego numeru.

Przełom wieków nieuchronnie przynosi ze sobą przewartościowania w kulturze. Kiedy przyglądamy się ubiegłemu stuleciu, zauważamy, że niektóre artystyczne i intelektualne gwiazdy świecące na jego firmamencie dziś już przyblakły. Nasi Autorzy sugerują, że stało się tak z Carlem Gustawem Jungiem i jego psychoanalizą, Martinem Heideggerem i jego ontoteologią, awangardową sztuką Kazimierza Malewicza i Jerzego Grotowskiego. Ci dość arbitralnie wybrani mistrzowie XX wieku zostali – przynajmniej przez niektórych znaczących świadków ubiegłego stulecia – porzuceni. Właśnie – porzuceni, a nie po prostu zapomniani. Gest porzucenia zakłada jakąś deziluzję, a zarazem wybór etyczny. Dlaczego ci wybitni twórcy rozczarowali? Dlaczego Autorzy marcowego „Znaku” ich porzucili?

Jeśliby próbować szukać wspólnego mianownika dla poszukiwań duchowych Junga, Heideggera, Malewicza i Grotowskiego, okazałoby się, że łączy ich „ukąszenie gnostyckie”. Wszyscy oni nie godzą się na płaski materializm, ale zdają się tropić Boga-ideę, który nie godzi się na skandal wcielenia. Zachęcamy do lektury pasjonujących świadectw naszych Autorów.

Polecamy ponadto podblok dotyczący polskiej misji – wojskowej i humanitarnej – w Afganistanie. Zmusza on do postawienia dramatycznych, ale palących pytań.

Publikujemy także polemiki z ubiegłomiesięcznymi „Diagnozami” Krzysztofa Jasiewicza. Do bolesnego tematu lustracji powrócimy jeszcze w numerze kwietniowym.

POCZĄTEK STRONY