OD REDAKCJI

Ludzie wędrują od początku swojego istnienia. Przymusowe migracje, powodowane koniecznością ucieczki przed biedą i wojnami, są nadal smutnym elementem rzeczywistości. Przeżycia religijne związane z odwiedzaniem miejsc świętych sprawiają, że trudy pielgrzymowania pokornie znoszą ludzie starsi i chorzy. Gros tych, którzy opuszczają Polskę na dwa tygodnie w roku lotami czarterowymi, ucieka po prostu na zamknięte plaże podobnych na całym świecie hoteli, gdzie kontakt z miejscową kulturą ogranicza się zwykle tylko do oryginalnie brzmiących nazw w kawiarnianym menu.

Wakacyjny numer "Znaku" to bilet na podróż do środka każdego z nas. W rozmowach z Haliną Bortnowską, Ewą Szumańską i Ryszardem Kapuścińskim padają pytania o tożsamość wędrowca, o to, czy dobrze jest tęsknić i jaką rolę odgrywa miejsce, do którego wraca się po skończonej wyprawie. Naszym celem było też pokazanie, że miary, którymi zazwyczaj określa się podróż - kilometry, godziny i dni - są w istocie względne, że podróż można na dobrą sprawę odbyć nawet wokół własnego pokoju, że jej istota tkwi bardziej w intencji, z którą się wyrusza, niż w samym tylko "współczynniku egzotyczności".

W numerze ani razu nie pada pytanie: dlaczego podróżujesz? Tak jakby było to zagadnienie zbyt intymne, jakby odpowiedź zbyt często kojarzyła się wędrowcy z niezrozumieniem, które spotyka go u bliskich po powrocie, a może nawet ze zwątpieniem w sens dzielenia się przeżyciami, które z samej swej natury są jednostkowe i epizodyczne.

Bardzo dziękujemy wszystkim naszym Przyjaciołom i Czytelnikom za życzenia z okazji 60-lecia "Znaku".

POCZĄTEK STRONY