Społeczeństwo nieobojętnych

 

Testament dla nas

Stefan Wilkanowicz

Testament człowieka, który niczego nie posiada ani o niczym nie chce decydować. Te drobiazgi, które po nim pozostały, niech rozdadzą. Gdzie ma być pochowany - niech zdecydują kardynałowie. Mogą zapytać rodaków, ale nie muszą.

Po 13 maja 1981 roku zapisał:

Ten, który jest jedynym Panem życia i śmierci, sam mi to życie przedłużył, niejako podarował na nowo. Odtąd ono jeszcze bardziej do Niego należy. Ufam, że On sam pozwoli mi rozpoznać, dokąd mam pełnić tę posługę, do której mnie wezwał w dniu 16 października 1978. Proszę Go, aby raczył mnie odwołać wówczas, kiedy sam zechce. (...)
Wszystkim dziękuję. Wszystkich proszę o przebaczenie. Proszę także o modlitwę, aby Miłosierdzie Boże okazało się większe od mojej słabości i niegodności.

Całkowite ogołocenie. Ma się wrażenie, że o tyle istnieje, o ile jest w rękach Boga i pod płaszczem Matki Najświętszej.

Co zrobić z takim testamentem? W świecie, w którym dominuje posiadanie i reklama? Taka, że aż wywołuje odruchy wymiotne? Gdzie nawet i my, chrześcijanie, nieraz wprowadzamy do ewangelizacji zazdrosną konkurencję? Gdy tak trudno nam współdziałać dla wspólnego dobra?

Czy mamy ten świat odrzucić i udać się na pustynię? Przecież wedle Ojca Świętego powinniśmy w nim być, jesteśmy za niego odpowiedzialni. A najbardziej za tych, których on właśnie odrzuca.

Dlatego - jako Fundacja Kultury Chrześcijańskiej ZNAK - przygotowujemy "List do prawie wszystkich" o bezrobotnych i o pracy. Zawiera on refleksje na temat "odrzucanych" i nas wszystkich. Proponuje rzecz najprostszą: współdziałanie tych, którzy coś pożytecznego robią. Najpierw przez prostą wymianę informacji, nie w duchu chwalenia się osiągnięciami, lecz dzielenia doświadczeniami, także informacjami o niepowodzeniach. Aby się wzajemnie wspierać razem z tymi, którzy najbardziej tego wsparcia potrzebują.

To tylko jedna inicjatywa - może i powinno być ich tysiące.

Nasza Fundacja rozpoczyna właśnie serię dyskusji, związanych z ostatnią książką Papieża Pamięć i tożsamość - będzie to "nasza odpowiedź na słowa Ojca Świętego".

Chcemy wyciągnąć z nich praktyczne wnioski, sformułować propozycje, wymienić się doświadczeniami. Zapis tych dyskusji będziemy publikować na naszych stronach internetowych - zapraszając internautów do wymiany myśli i konkretnych projektów.

W jaki sposób można jeszcze odpowiadać na testament Ojca Świętego? Oczywiście najprostszą i najgorszą metodą byłoby wybudowanie Mu jeszcze stu bardzo brzydkich pomników. Słyszałem też o pomyśle budowy kopca. Na litość Boską, nie budujmy Mu jakiejś piramidy, bo to nie faraon! To nie byłoby uczczenie Jego pamięci, lecz raczej wyraz pogardy wobec wzoru, który nam zostawił.

Marzę o budowie ośrodka, który by jednocześnie służył szerzeniu Jego nauczania i pokazywał jego konsekwencje. Mógłby to być na przykład niski budynek mieszczący kaplicę, dużą salę, w której można by oglądać filmy i słuchać Jego głosu, bibliotekę i księgarnię oraz ośrodek pomocy dla bezdomnych, bezradnych i prześladowanych lub miejsce, w którym można by się zapoznać z różnymi przykładami działań na ich rzecz. Czyli VERITAS ET MISERICORDIA.

Musimy wreszcie zdać sobie sprawę, że nie mamy systematycznej i powszechnej formacji dorosłych chrześcijan. A bez niej proces takiej czy innej laicyzacji jest nieuchronny. Powszechny szacunek i miłość wobec Ojca Świętego stwarzają nam niepowtarzalną szansę: pielgrzymki ludzi różnego wieku i ludzi różnych zawodów, którzy będą mogli posłuchać Papieża do nich mówiącego i zabrać ze sobą teksty dla nich przeznaczone. Ale jak je zebrać i przygotować? To zadanie dla różnego rodzaju duszpasterstw, ruchów i stowarzyszeń. Jeśli rzeczywiście zależy im na realizacji Jego testamentu, to powinny umieć ze sobą współpracować.

Fundacja Kultury Chrześcijańskiej ZNAK
ul. Kościuszki 37
30-105 Kraków
tel. (12) 61 99 538
fax (12) 61 99 502

www.fundacja.znak.com.pl

POCZĄTEK STRONY