Wieczorem kładę się, czując jego ciepło. Nagle ogarnia mnie lekka obawa, czy jutro też dotknie mnie miłością swojej obecności?! Ale ranek rozwiewa wątpliwości, gdyż on jest nadal obok mnie - i za ten dar dziękuję Bogu.

Spotkaliśmy się w Paryżu podczas przygotowań do Światowego Dnia Młodzieży w Toronto. Wyjechaliśmy razem jako znajomi z kościoła Saint-Gervais; kiedy wracaliśmy, byliśmy już sobie bardziej bliscy - obecnie jesteśmy dziewięć miesięcy po ślubie.

Tematem Dnia Młodzieży w Toronto były słowa zaczerpnięte z Ewangelii św. Mateusza: "Wy jesteście solą dla ziemi... Wy jesteście światłem świata". Te słowa są w naszym życiu do dzisiaj.

Mieszkając w Polsce, marzyłam zawsze o wyjeździe na spotkanie młodych z Ojcem Świętym - nie było to możliwe aż do Toronto (2002). Kiedy przerywałam studia na Papieskiej Akademii Teologicznej, nie byłam w stanie odczytać intencji Boga wobec mnie. Spotkanie z Janem Pawłem II stało się dla mnie znakiem - fizycznym i duchowym. To właśnie w Toronto, podczas nocnego czuwania, zadawałam Panu pytanie: "wracać do Polski czy zostać w Paryżu? I co dalej ?!". W tym momencie młodzi zaczęli się modlić w intencji małżeństw, a ja poczułam na twarzy lekkie muśnięcie wiatru i zrozumiałam... to był znak... Może dla kogoś to banalne lub śmieszne, zwykły zbieg okoliczności - ale nie dla mnie.

Na naszym ślubie odczytano fragment Ewangelii wg św. Mateusza - ten tekst, który tak często przywoływał Ojciec Święty w Toronto: "Wy jesteście solą dla ziemi... Wy jesteście światłem świata".

Dziękujemy Ci, Ojcze Święty; będziesz żył z nami w modlitwie naszej i naszych dzieci, którym będziemy opowiadać, jakiego wspaniałego człowieka wydała polska ziemia.

Paryż, 15 kwietnia 2005

DOROTA MAJKA-HUGUENEY (ur. 1978), była studentka PAT, obecnie studiuje turystykę w Paryżu. ANTOINE HUGUENEY (ur. 1966), inżynier informatyk. Pobrali się w 2004. Mieszkają w Paryżu.

POCZĄTEK STRONY

1. Nie pamiętam, jak to się zaczęło, ale moja mama jest przekonana, że urodziłem się dzięki Niemu: "W czerwcu jak długa upadłam na przystanku tramwajowym w krakowskich Bronowicach. A potem w lipcu usłyszałam, że poronię. Jakiś sławny lekarz powiedział mi, że wszystko będzie dobrze. Było jednak dużo strachu. 16 października wieczorem zmęczona wróciłam z pracy i od razu dowiedziałam się, że papieżem został Polak. Wtedy uwierzyłam, że wszystko nie tylko będzie, ale musi być dobrze.

2. Urodziłem się 20 października 1978 r. i innego papieża nie znam. Pamiętam, że przez całe swoje, jak dotąd 26-letnie, życie uczestniczyłem w święcie, które nazywało się: "Jego Pielgrzymka do Ojczyzny". W 1979 roku w wózku. W 1983 trzymałem palce w kształcie litery "V". - Proszę, jaki miałeś dryg do polityki - śmieje się dziś mama. Pod koniec lat 80. nie poszedłem do szkoły, żeby Go zobaczyć, gdy jechał papamobilem. Pod koniec liceum machałem mu w Łagiewnikach.

A potem? Co było potem? Tyle było tych pielgrzymek. Kto by je wszystkie zliczył! Już wiem. W lecie 2002 roku wybierałem się daleko za granicę, by poznać świat i zarobić trochę pieniędzy. Trwała właśnie następna jego wizyta. Ale kto wtedy przejmował się, żeby akurat być z Nim. Byłem poza tym taki zaaferowany tym wyjazdem. Nie teraz, to następnym razem - myślałem. Tyle, że następnego razu nie było.

I nie będzie.

MARCIN WILK, ur. 1978, dziennikarz, krytyk, literaturoznawca.